Een molen die weer begon te draaien.

Van vervallen meelmolen tot levend monument.
Sinds 1782 draaide De Bleeke Dood aan de rand van Zaandijk. Samen met watermolen Het Leven, die van 1633 tot 1904 aan de noordkant van het dorp stond, vormde hij een bijzonder duo dat onlosmakelijk verbonden was met het dagelijks leven van het dorp.
Tot halverwege de negentiende eeuw waren bakkers verplicht hun tarwe hier te laten malen. Toen die verplichting verviel, raakte de molen in verval: in de jaren dertig verloor hij zijn wieken, staart en stelling. Maar na een grondige restauratie kwamen de wieken in 1954 opnieuw in beweging, nadat Vereniging De Zaansche Molen de molen in 1950 in bezit kreeg. In 2001 volgde een nieuwe renovatie. Sindsdien wordt hier weer graan gemalen. Hoor het hout kraken, volg het maalproces en ontdek hoe windkracht al eeuwen wordt ingezet om van graan meel te maken.
De Bleeke Dood bewijst dat een molen geen monument wordt door er alleen naar te kijken. Hij blijft leven doordat hij blijft draaien.
