Geen wieken. Wel een bijzonder molenverhaal.

Een voormalige oliemolen die een nieuw leven kreeg als woonhuis.
Zonder kap en wieken loop je misschien zomaar aan De Os voorbij. Toch behoort dit voormalige molenlijf tot de oudste industriemolens van de Zaanstreek: gebouwd in 1649 als kantige stellingmolen.
Vanaf de zeventiende eeuw werd hier olie geproduceerd. In 1916 werd geprobeerd de wind aan te vullen met een motor, maar dit werkte technisch niet goed uit. Toen er met wind niet meer gedraaid kon worden, besloot men kap, roeden en stelling te verwijderen. Vanaf 1931 werd het gebouw gebruikt om vet uit cacaodoppen te persen, en later als opslagplaats en woonhuis. Delen van het historische molenwerk, waaronder de grootste kantstenen van Nederland, bleven behouden.
Vandaag de dag is De Os een woonhuis en gesloten voor publiek. De unieke romp wordt mede in de gaten gehouden door molenexpert Matthijs Ero, die als voorzitter van de Technische Advies Commissie van Vereniging De Zaansche Molen en adviseur bij De Hollandsche Molen nauw betrokken is bij het onderhoud en de technische staat van de Zaanse molens. Erfgoed hoeft niet stilgezet te worden om zijn geschiedenis te bewaren. Soms krijgt het juist een nieuwe functie.
