Sinds er een viervoeter in ons gezin verblijft bewandel en zie ik de Schans op een heel andere manier en bovenal op andere tijden. Wist u dat er op de Kwakels 36 knotwilgen staan met allemaal een eigen karakter? Rond de klok van 08 uur bekijk ik ze voor het eerst aandachtig terwijl de opkomende zon haar stralen langs de stammen laat glijden. De doorkijkjes die de bomen bieden zijn prachtig.

 

Het landschap staat te dampen in de ochtendzon, de schapen half verscholen. Het is net een sprookjes tafereel. De Schans op haar mooist, stil en mysterieus. Verderop langs de dijk verrijzen de molens in een prachtig licht.

 

Tussen de middag is het op de Schans een en al bedrijvigheid. Dan laveren we tussen de toeristen door en lopen het liefst zo ver mogelijk de dijk af. Mijn hond krijgt veel bekijks door zijn vrolijke loopje en ach, al die lachende gezichten maken de drukte wat minder hinderlijk. Ik snuif de gezelligheid nog eens goed op alvorens ik weer aan het werk ga.

 

De wandelingen met mijn hond maken mij bewust van de veranderingen op de Schans. De toenemende bedrijvigheid van ondernemers, de diversiteit van bezoekers. Voorheen keerde de rust na 17 uur weer terug, als toeristen op een enkeling na vertrokken waren. Tegenwoordig blijven ze wat langer en kom ik ze nog veel tegen tijdens mijn avondwandeling.

 

Pas op mijn laatste ronde is de rust weer terug gekeerd. Hoor ik het gesmak van de zwanen terwijl ze het kroos veroberen. Steken de zwarte silouetten van de molens af tegen het schijnsel van de maan. De Schans maakt zich klaar voor de nacht.

 

En de volgende ochtend in alle vroegte geniet ik bewust van mijn Schans. Aanschouw de grote kronkelwilgen nabij de Kraai, luister naar het geknisper van de schelpenpaden onder mijn voeten, heet de jonge zwanen welkom en geniet historisch groen op mijn pad.

 

Carleen