Het verkopen zit Lotte in haar bloed, net als het stijlen en decoreren. “Ik vind het heel leuk om een sfeer neer te zetten en een algehele beleving in de winkel te creëren.” Lotte legt uit “Voor mensen is het een feest van herkenning en raken soms geëmotioneerd door de muziek en setting. Bezoekers komen wel eens naar mij toe en vertellen over spulletjes wat zij herkennen van vroeger.” Die belevenis die mensen ervaren wanneer zij de winkel instappen vindt Lotte van groot belang.

 

Lotte geniet iedere dag als zij de Zaanse Schans op komt lopen “Vooral als het nog vroeg en rustig is en ik de hond uitlaat is echt prachtig. Ik zie vanaf hier precies de zon opkomen.” Naast de locatie, vindt Lotte het pand waar Trash & Treasures zich in bevindt ook zeer bijzonder “Het is 400 jaar oud. Als ik rondkijk en bedenk wat er in die 400 jaar allemaal gebeurd is, kindertjes geboren, mensen die ruzie en het weer goed hebben gemaakt. Beetje bij beetje probeer ik te ontrafelen wat hier zoal is gebeurd.” Lotte krijgt dan ook wel eens mensen in de winkel die in het oorspronkelijke huis hebben gewoond “Dat vind ik geweldig, op die manier probeer ik het plaatje steeds completer te maken.”

 

De winkel staat vol bijzonderheden en Lotte is altijd op zoek naar nieuwe spulletjes. Toch heeft zij zo nu en dan moeite om afstand te nemen van bepaalde aankopen. “Zo heb ik eens een schilderij gekocht en daar raakte ik zo erg verknocht aan, dat ik deze stiekem niet wilde verkopen. Ik maakte het schilderij steeds een beetje duurder, met in het achterhoofd als iemand deze nu nog koopt het echt een liefhebber moet zijn.” En die liefhebber bleek te bestaan “Op een gegeven moment kwam er een vrouw die net zo wild van het schilderij was als ik en bood een heel goed bedrag. Met pijn in mijn hart heb ik het schilderij toen verkocht. Maar het is wel een strijd af en toe met mezelf” bekent Lotte “Mijn voorgangster verzamelde alles en kon moeilijk dingen loslaten. Ik herken dit gevoel, maar moet realistisch blijven. Je moet je brood er mee verdienen. Dus uiteindelijk is het schilderij naar Thailand gegaan. Heel bijzonder, maar ik moest toch even slikken.” Naast alle antieke spulletjes die Lotte verkoopt, stellen bezoekers af en toe de gekste vragen “Ik heb wel eens gehad dat iemand mijn deurmat wilde kopen. Zelfs nadat ik had uitgelegd dat deze niet perse te koop is, bleef diegene vol houden. Dus uiteindelijk heb ik mijn eigen deurmat verkocht.” Lacht Lotte.

 

Wanneer Lotte een blik werpt op hoe de toekomst van de Zaanse Schans anno 2030 er uit ziet hoopt zij dat de sfeer behouden blijft zoals deze nu is, wel stoort zij zich aan het zwerfvuil “Ik vind dat echt heel erg hinderlijk, elke ochtend ben ik allemaal bakjes, servetten en sigaretten aan het oprapen.” Daarom denkt Lotte dat je niet meer bezoekers zou moeten willen “Geen moderne gebouwen, maar vooral het authentieke met z’n allen in stand houden. Ik ben bang als er meer bezoekers komen, dat dit ten koste gaat van de sfeer op de Zaanse Schans. Je moet koesteren wat je hebt.”